مدت ها بود که درست و حسابی عکاسی نکرده بودم، اما این سفر توران فرصت مناسبی بود واسه اینکه بتونم یه بار دیگه دوربین رو روی سه پایه بکارم و به اعماق آسمان سفر کنم.

خیلی دلم تنگه، واسه اولین سفرام، واسه روزایی که جمعی بودیم عاشق آسمون و می رفتیم تا دلی سیر عکاسی کنیم و رصد کنیم. وایی که دلم به اندازه تموم این مدت گرفته.
وای که دلم می خواد زار زار گریه کنم و درد دلم و بلند بلند فریاد بزنم تا گوش فلک رو کر کنه.

نظر

ارسال شده توسط فاطمه ندا در روز 1387/6/17 در ساعت 07:49 (سايت - ايميل)

سلام شب رصدی در درياچه تار هواسم نبود که به چه کاری مشغول هستيد اما فکر میکردم اون شب کلی عکاسی کردين بهر حال عکسی که انداختین زیباست

لينك ثابت

سلام

ارسال شده توسط خشايار معروفی در روز 1387/6/17 در ساعت 08:10 (سايت - ايميل)

سلام آقای خسروی خوب هستيد؟ خبری ازتون نيست؟ من لينکتون رو تو وبلاگم گذاشتم با تشکر

لينك ثابت

نظر

ارسال شده توسط حسن در روز 1387/6/19 در ساعت 12:59 (سايت - ايميل)

سفر خوش

لينك ثابت

چند سالي است كه افسار خود را به دست طبيعت داده ام و سعي مي كنم به دنبال باد هاي وزان و طوفان هاي سهمگين اش جايجاي ايران را زير پا بگذارم و امروز تازه دريافته ام كه بهشت در همين يك قدمي ماست. شما هم با ما به طبيعت بياييد.

استاد عباس جعفری - (200)

آرشيو لينکدوني